Mieczyk Gladiolus 'Amiga' - 5 sztuk (14/+)

Niewiele roślin ozdobnych może poszczycić się tak okazałym kwiatostanem jak mieczyk ogrodowy (łac. Gladiolus hybridus). Jego uprawa nie należy jednak do najłatwiejszych, bo roślina jest dość wymagająca. Mimo to jej wspaniale kwiatostany z pewnością wynagrodzą wysiłek włożony w pielęgnację.

Aby mieczyki, zwane też gladiolami, pięknie zakwitły, musimy dla nich wybrać naprawdę dobre stanowisko. Najlepiej czują się w miejscu ciepłym, słonecznym i osłoniętym od wiatrów, gdyż na ogół są roślinami wysokimi i silniejsze podmuchy łatwo mogłyby je uszkodzić. Z tego samego powodu warto przygotować dla nich odpowiednie podpory, stabilizujące sztywne pędy.

Mieczyki preferują żyzne, próchnicze, przepuszczalne i umiarkowanie wilgotne podłoże, gdyż są wrażliwe zarówno na zalanie, jak i na przesuszenie. Dobrze udają się na glebach w drugim roku po oborniku, a w czasie wegetacji oczekują dodatkowego nawożenia nawozami wieloskładnikowymi.  Cebulki mieczyków sadzi się w ogrodzie od połowy kwietnia do połowy maja, umieszczając je na głębokości 6–10 cm. Kwiaty mieczyków rozwijają w lipcu i sierpniu. Gladiole można też posadzić pod koniec maja lub na początku czerwca, wtedy zakwitną później (we wrześniu–październiku). Rozwinięte lub przekwitające kwiatostany należy ścinać wraz z pędem, nie naruszając liści.

Mieczyki ogrodowe nie mogą pozostać na zimę w gruncie, gdyż źle znoszą niską temperaturę. Dlatego miesiąc po przekwitnieniu należy bulwy mieczyków wykopać i przez kilka dni podsuszyć w ciepłym (22–24 st.C) pomieszczeniu. Osuszone bulwy czyści się z łusek, liści i resztek pędów (przez ich wykręcanie), a następnie oddziela od nich bulwki przybyszowe (z nich możemy uzyskać kwitnące rośliny po 2–3 latach). Oczyszczone bulwy układa się w ażurowych skrzynkach, przesypuje suchym torfem i przechowuje do wiosny w pomieszczeniu o temperaturze 5–8 st.C. Warto pamiętać, że każda bulwa po kwitnieniu obumiera, pozostawiając po sobie kilka bulw potomnych i wiele bulwek przybyszowych.